Meer netto overhouden. Meer ondernemerschap. Meer sociale mobiliteit.
Meer netto overhouden. Meer ondernemerschap. Meer sociale mobiliteit. Kortom: meer vrijheid, veel meer welvaart.
Kortom: meer vrijheid, veel meer welvaart.
De donkere zijde van de hoge overheidsuitgaven zijn torenhoge en onvoorspelbare belastingen. Met een belastingdruk van 53,8% zijn we de absolute koploper van Europa. Even erg daarbij: het is voor ondernemers en andere mensen nooit voorspelbaar. Elk regeringsakkoord bevat nieuwe belastingen in naam van “meer fairness en gelijkheid”.
Elke belasting is als een kraan. Ze wordt in de loop der jaren steeds meer opengedraaid. Dat komt altijd op de kap van mensen die welvaart creëren in onze samenleving. Het doel zou niet moeten zijn om “rijken armer te maken”. Het doel zou moeten zijn meer welvaart te scheppen voor iedereen.
Ons fiscaal systeem is daardoor vandaag een monster met alleen maar de slechtst mogelijke elementen: torenhoge tarieven op zowat alles wat je doet in het leven, gecombineerd met een oneindige waslijst uitzonderingen en verschillende regimes. Zet één stap vooruit in het leven en de fiscus zet je er meteen drie terug.
Voor dat systeem van fiscale koterijen is er tenslotte ook weer een gigantische administratie nodig om alles te controleren.
Project Durf wil dat volledig omgooien. Het doel moet een lage, duidelijke en voorspelbare fiscaliteit zijn. Daarbij zou je één duidelijk tarief moeten hebben voor iedereen. Alle fiscale koterijen verdwijnen daarmee.
Neen, we zijn geen ontwikkelingsland wanneer het over ondernemerschap gaat. Ons land heeft zijn troeven. Maar in de belangrijkste internationale rankings over ondernemersklimaat komen steeds meer onze zwaktes naar boven. Het zou zoveel beter kunnen met minder overheid en veel meer vertrouwen in ondernemers.
Dat begint in de eerste plaats al met een laag en voorspelbaar fiscaal beleid. De hoge loonlasten blijven de grootste beperking op ondernemerschap in ons land. De overheid heeft er in de loop der jaren een hele reeks lapmiddelen voor ingevoerd. Maar de wonde blijft etteren. Enkel door minder overheidsuitgaven kan je de lasten voor ondernemers fundamenteel verlagen.
Komt daar nog eens bij dat ondernemers bij elke nieuwe regering wel één of andere nieuwe belastingverhoging aan hun broek krijgen. De voorspelbaarheid en fairness zijn compleet zoek. Het is als een kraan die eerst zacht opengezet wordt. Bij elke begroting komt er weer wat bij. “Winst” is voor vele politici een vies woord. Ondernemers worden door Vlaamse ministers zelfs bestempeld als “profiteurs die aan de rand van hun zwembad liggen”. Dan weet je hoe een groot deel van de politiek naar ondernemers kijkt.
Een even groot probleem is het oerwoud aan regels en procedures. Het is bijna onmogelijk geworden in ons land een vergunning te krijgen. En als je ze hebt, ben je nooit zeker of ze blijft gelden.
Ondernemers worden door de overheid overladen met administratie en verplichtingen die bedacht zijn door ambtenaren met weinig voeling voor de realiteit. Van onrealistische klimaatverplichtingen tot het absurde verbod om winst te maken in sommige sectoren. Regels veranderen voortdurend. De overheid moet zich beperken tot zeer weinig en zeer goede regels.
Tenslotte speelt de overheid zelf een veel te grote rol in de economie. Zo runt het nog steeds talloze overheidsbedrijven: van de NMBS, wielerploegen, mediazenders tot gokbedrijven. Ze zijn meestal slecht geleid. Behoren niet tot de kerntaken. Concurreren rechtstreeks met ondernemers. En krijgen voortdurend oneerlijke voordelen van diezelfde overheid, om slecht bedrijfsbeheer te verdoezelen.
De overheid strooit dan ook nog eens rijkelijk met subsidies, waarborgen en participaties naar bedrijven. Dikwijls voor wie de juiste politieke linken heeft. Voor bedrijven die het slecht doen verzint de overheid altijd wel een subsidie-reddingsboei. Daarmee neemt het gigantisch veel welvaart af van de vele duizenden ondernemers die wel succesvol zouden kunnen zijn.
Tenslotte subsidieert de overheid ook nog eens een leger ngo’s en vzw’s die als hoofddoel hebben ondernemers juridisch te pesten.
We zijn zelfs zover gekomen dat Belfius, één van de grootste banken van ons land en in handen van de staat, zijn winsten rechtstreeks aan de overheid moet geven om begrotingsputten te dichten in plaats van ze te investeren in ondernemerschap. Dat is bijna textbook communisme.
Onze economie wordt op die manier enorm verstoord. De overheid zou zich beter volledig terugtrekken en zich enkel focussen op economische infrastructuur.
Met 120 miljard euro per jaar is de sociale bescherming in ons land de grootste uitgavenpost. Veel groter dan in andere landen. De staat heeft echte solidariteit tussen mensen overgenomen.
Je zou dan tenminste verwachten dat mensen de beste sociale bescherming krijgen. Maar wat is het resultaat? De nadruk ligt bijna uitsluitend nog op ongebreidelde sociale rechten. Plichten en eigen verantwoordelijkheid kwamen op de achtergrond. Dat uit zich in een explosie van uitkeringen, sociale voordelen en een gigantische administratie om dat te regelen.
Dat helpt niemand vooruit. Er is amper sociale mobiliteit. Bijna de helft van de jongeren die opgroeien in een huishouden met risico op armoede leeft op volwassen leeftijd nog steeds in dezelfde situatie. De kansarmoede is in Vlaanderen al 20 jaar constant. Mensen kunnen levenslang leefloner blijven.
De sociale zekerheid nu is er vooral één die armoede in stand houdt. Hangmat in plaats van springplank. Meer dan een miljoen mensen kiezen er bewust voor om niet te werken. Sociale mobiliteit is quasi onbestaande. Dat ondanks een oerwoud aan peperdure instellingen, alsmaar stijgende uitkeringen en sociale toelagen.
We moeten onze kijk op sociale bescherming durven omgooien. Vertrouwen in mensen in plaats van in de overheid. Wie er bewust voor kiest niet te werken wordt voor zijn of haar eigen verantwoordelijk geplaatst. Mensen die wél echte solidariteit nodig hebben, zouden voldoende rechtstreekse steun moeten krijgen. Dan kunnen de tientallen miljarden aan peperdure tussenorganisaties en systemen afgeschaft worden.
Geen enkele samenleving zal wie het moeilijk heeft in de steek laten. Maar in ons staatsgedomineerde systeem van vandaag worden te veel mensen als sukkelaar bestempeld door de overheid, die het in werkelijkheid niet zouden moeten zijn. Daarmee blijft echte armoede eeuwig bestaan. Sociale mobiliteit krijg je enkel als je mensen rechtstreeks en voldoende steunt, in combinatie met eigen verantwoordelijkheid.
Dit is onze missie:
1. Een betere overheid die minder uitgeeft en de belangrijke dingen wel goed doet. Dat moet een politieke topprioriteit worden.
2. Maximale transparantie over de uitgaven, werking en beslissingen van onze overheid.
3. Door meer vrijheid en minder overheidsuitgaven, houden mensen meer over en groeit sociale vooruitgang.
Hierrond verzamelen we zoveel mogelijk mensen. Zodat de slinger in het beleid en de politiek terug in de juiste richting gaat.
Project Durf is géén politieke partij. We willen wel het beleid in ons land (en dus ook de politiek) veranderen en in de juiste richting duwen.
We vinden mekaar rond één gemeenschappelijk doel: een betere en kleinere overheid. Voor meer welvaart.
Iedereen die zich in onze missie vindt - ook als ze lid zijn van klassieke partijen - is welkom.
Neen, wij doen niet mee aan de politieke spelletjes.
We strijden voor ons inhoudelijk hoofddoel: meer welvaart door een betere overheid. Project Durf wil met becijferde en breed gedragen voorstellen echte politieke impact hebben.
Daarvoor willen we ook invloed uitoefenen op andere partijen. Om de slinger terug in de juiste richting te doen slaan. Iedereen is welkom onze basisprincipes te steunen en met ons mee te denken. Ook leden en verkozen politici van politieke partijen.
Daarmee verschilt Project Durf met de traditionele partijen van vandaag. Ze zitten vastgeroest in het systeem van particratie. Dat wil zeggen: het belang van de partij staat voorop. Het gaat te vaak over een procentje winst of verlies bij de volgende peiling.
Bij ons staan mensen centraal. De burger. Meer welvaart voor hen, door een betere overheid die minder uitgeeft.
De particratie verhindert de huidige traditionele partijen dikwijls om écht beleid te voeren voor een betere overheid. Ze ontvangen bijvoorbeeld ruime partijfinanciering. Door politieke benoemingen zijn ze sterk verstrengeld met overheidsinstellingen, waardoor het moeilijk wordt broodnodige hervormingen te doen. En hun politici delen subsidies uit aan belangengroepen die dichtbij hun partij staan.
In deze context is het voor de huidige politieke partijen bijna onmogelijk de status-quo te doorbreken. Daarom is Project Durf nodig.
Zeker en vast. De manier waarop traditionele politieke partijen momenteel werken is sterk verouderd. Project Durf wil mensen groeperen uit alle lagen van de samenleving.
Daarmee maken we een grote coalitie rond de nood aan meer welvaart door minder overheid.
Vertegenwoordigers in de politieke arena (zoals parlementen en lokale besturen) zijn daarbij belangrijk. Maar evengoed willen we de mindset van "meer welvaart door minder overheid" verkondigen bij en door ondernemers, mensen op de werkvloer, academici, overheidsadministratie enzovoort.
Het huidige politieke systeem heeft alvast geen resultaat geboekt om onze overheid beter en efficiënter te laten werken. Daarom is Project Durf nodig.
Omdat de overheid in ons land alsmaar groter wordt en steeds meer welvaart van mensen afneemt.
Op 20 jaar tijd zijn de totale overheidsuitgaven enorm gestegen. Ze explodeerden in absolute cijfers op twintig jaar tijd van 188 miljard euro naar zo’n 294,4 miljard euro vandaag, gecorrigeerd voor inflatie. Dat is een stijging met 40%. Bijna maal 2 dus.
Dat kan alleen maar doordat de belastingdruk in ons land de hoogste ter wereld is. Elke keer komen daar nieuwe belastingen bij. Desondanks kleuren de begrotingscijfers van alle overheden bloedrood. Het resultaat daarvan zijn hoge schulden. Wat op zijn beurt weer zorgt voor nieuwe belastingen en minder welvaart. Een vicieuze circkel dus.
We zouden één van de meest welvarende plekken ter wereld moeten zijn. Puur op basis van de moeite die mensen doen om vooruit te gaan en te zorgen voor elkaar. Door het vele geld dat naar de overheid gaat blijven we jammer genoeg ver onder ons potentieel.
Project Durf is daarom niet tégen de overheid. Integendeel: wij zijn voor een sterke overheid. Maar dan wel enkel waar het echt nodig is. De politiek in ons land moet meer vrijheid durven gunnen aan mensen. De combinatie van die twee zaken zorgt voor de meeste welvaart. En veel meer kansen op sociale mobiliteit voor wie het moeilijker heeft dan dat er vandaag zijn.
Daarom is er nieuwe Durf nodig.
Door met becijferde en realistische voorstellen de tanker van het beleid in de juiste richting te trekken: die van minder overheid en meer welvaart. Voorstellen die momenteel nog niet of onvoldoende tot het politieke debat behoren.
Ons doel is het overheidsbeslag met 1% per jaar te doen dalen. We houden de cijfers overzichtelijk bij. Zo kunnen mensen de impact van onze voorstellen duidelijk zien en nagaan wat het voor hen kan opleveren aan meer welvaart. Mochten onze voorstellen uitgevoerd worden natuurlijk. Tegen 2029 tonen we zo dat het wel degelijk anders kan.
In het politieke debat vandaag gaat het helaas bijna uitsluitend over nog meer overheid, nog meer belastingen, nog hogere tekorten en schulden. Er wordt gedaan alsof er geen alternatief is. Wij willen tonen dat het wél kan, op een realistische manier. Als je maar durft.
Omdat een samenleving waarin mensen kunnen opklimmen altijd meer welvarend is dan één waarin dit wordt bemoeilijkt.
Naar onze sociale bescherming gaat 119,6 miljard euro per jaar. In plaats van mensen te beschermen en vooruit te helpen in het leven, is ze uitgegroeid tot een gigantische hangmat: de groep mensen die kan werken en dat niet doet, werd steeds groter. Kansarmoede daarentegen blijft onveranderd. De vele miljarden in de sociale bescherming zouden voor enorme sociale mobiliteit moeten zorgen. Dat is helaas niet het geval. Integendeel.
Omdat mensen vandaag amper weten waar hun belastinggeld naartoe gaat. De meeste beslissingen worden in gesloten kring genomen, zonder verantwoording of inzicht in resultaten.
Project Durf wil dat elke euro overheidsgeld gevolgd kan worden: wie beslist, waarom, hoe en wat het oplevert. Dat is de enige manier om verspilling te stoppen en vertrouwen in de overheid te herstellen.
Project Durf is ontstaan uit een gedeelde bezorgdheid van heel wat mensen over de grote greep van de overheid in ons land en het verlies aan welvaart.
In tegenstelling tot politieke partijen is Project Durf geen vereniging rond één of een kleine groep personen. We willen de brede massa betrekken. Dat is nodig om de tanker terug de goede richting uit te laten gaan.
In het najaar van 2025 zetten we daarvoor een governance structuur op poten en organiseren we verschillende fysieke evenementen. Intussen kan iedereen onze basisprincipes steunen.
Door deze principes te steunen en mee te ondertekenen, geef jij ons de slagkracht om échte impact te hebben. Als beweging van mensen die Durven verandering eisen. Je naam en gegevens worden niet openbaar gepubliceerd. Wij gebruiken je contactgegevens enkel om je op de hoogte te houden van ons werk.
